IN PRINCIPIO ERAT VERBUM...
Actividades ler na aula e resumir estas tres entradas anteriores para incorporalas ao diario e envialas ao correo electrónico da materia.
Consulta a seguinte entrada e realiza as actividades para llas enviar ao profesor por correo electrónico:
REDACTAR UNHA REFLEXIÓN
A partir dun texto de Irene Vallejo, a escritora que no seu libro O infinito nun xunco (sobre a invención dos libros no mundo antigo) di:
“Quero imaxinar que houbo en Atenas unha corrente de rebeldía feminina da cal non nos fala ningún autor grego e que non figura nos libros de historia. Para rastrexar as pegadas deste quimérico movemento esquecido atrevinme a mergullarme nos textos e ler entre liñas. Aínda que nunca saberemos con seguridade se existiu, a suposición sempre me atraeu. Isto que vou exponer é só unha hipótese, pero fascíname.
As
primeiras que se sublevarían serían as heteras, é dicir, prostitutas de luxo,
as únicas mulleres verdadeiramente libres da Atenas clásica. Comparables
nalgúns aspectos ás gueixas xaponesas,
ocupaban un lugar ambiguo dentro da escala social, marcadas polas vantaxes e os
inconvenientes da súa mala reputación vivían á intemperie, pero mantíñanse independentes.
A maioría delas eran gregas nadas en Asia Menor e, polo tanto, sen dereitos de
cidadanía. Na súa terra natal recibirán unha educación musical e literaria que
Atenas lles negaba ás súas fillas. Obrigadas a pagaren impostos coma os homes,
podían coma eles administrar os seus propios bens. Tiñan acceso aos circuítos
da política e da cultura a través dos seus amantes. Non estaban sometidas á
presión que soportaban as esposas atenienses, aínda que en troco estaban
dobremente excluídas (por estranxeiras e mais por putas).”
cap. 65 páx. 17
Imos redactar, desde a óptica de hoxe, e non menos dun folio, un texto para entregar logo ao profesor vía correo electrónico, sobre o papel das mulleres no teatro grego.
AS TROIANAS de Eurípides versión cinematográfica antiga.
Versión de teatro profesional moderna:
Versión teatral semiprofesional
EDIPO REI
Antígona versión teatral moderna:
 |
| A máscara un elemento esencial do teatro greco-latino a estudar para comprender a súa orixe |
A máscara dentro de calquera ritual ancestral
era unha ferramenta que utilizaba un chamán para identificarse coa deidade á
que interpelaba. O coro grego (un grupo de homes con máscaras que danzaban na
honra do deus Dioniso) executaba un ritual relixioso e festivo usando como
elemento de conexión e fusión co deus as máscaras entre outros elementos
representativos dese deus. Parece ser que as mulleres foron de vello relegadas
deste ritual porque un dos atributos destacados era a virilidade.
Sigamos os pasos pertinentes para ver como nacen a traxedia e a comedia froito destes festivais relixiosos que foron cobrando máis e máis importancia a medida que se ía introducindo este deus oriental entre os gregos e o seu culto a partir do século VII-VI a.C. Pasemos a traballar sobre:
